تبلیغات
مسجد ما - مطالب ابر روضه
مسجد ما
قایقی باید ساخت...
بسم الله الرحمن الرحیم
وب نوشتی کوچک با نیتی بزرگ، خدمت به دین. امید است این مطالب قدمی کوچک باشد برای نیل به سوی آگاهی بیشتر و عمیق تر و جرقه ای
برای ذهن های آماده...

نفس چیست؟

یکشنبه 3 آبان 1394

نویسنده: رضا کدخدایی | طبقه بندی:امام حسین (ع)، اخلاق، دل نوشت، 

بسم الله الرحمن الرحیم
َAshoura
نمیدونم شنیدید میگن یه ساعت سخنرانی فلانی رو گوش میدم که به ده دقیقه روضه آخرش برسم؟ شاید تا محرم امسال این حرف رو نمیفهمیدم! برام عجیب و دور از ذهن بود کسی اینطوری باشه! یعنی با خودم فکر میکردم که نباید روضه اصل باشه که! اصل سخنرانیه و  شاید این مشکل سخنران باشه که سخنرانی اش به اندازه کافی جذب کننده و جالب نیست. نمیتونستم درک کنم منظور از این حرف چیه. 
 الان هم نمیگم فهمیدم؛ ولی حداقل حس میکنم از اون حالت انکار و قبول نکردن خارج شدم! فهمیدم مشکل از من بوده که اون حس راحتی و سبک شدن و آسودگی ای که بعد از روضه آدم پیدا میکنه ،شاید اون حال معنوی ای که موقع روضه داره، قابل مقایسه با هیچ چیز دیگری نیست. و تا وقتی آدم خودش درک نکنه نمیتونه در موردش نظر بده و نظری هم بده از روی جهل نظر داده. میگویند العبد محمد تقی بهجت میگفتند: «الّذ لذات من در نماز است»؛ و «اگر کارتر لذت نماز را درک میکرد همه کارش را ول میکرد، دنبال نماز می افتاد!»با همین مضمون.
چون حس و حالی که در روضه هست را در هیچ جای دیگری نمیشود پیدا کرد! آن گوارایی و خنکی روح را در فعالیت های روزمره ی دنیای نمیتوان یافت. و هیهات که نمیدانیم! حیف که نمی فهمیم!
 من هم شاید همان کارترم و نماز هم برای من همان روضه مجلس است! الان شاید درک میکنم که چرا افرادِ حتی گاهی لات و به قولی لا ابالی پای منبر فلان منبری می نشستند! چون حس و حالی که در روضه هست را در هیچ جای دیگری نمیشود پیدا کرد! آن گوارایی و خنکی روح را در فعالیت های روزمره ی دنیای نمیتوان یافت. و هیهات که نمیدانیم! حیف که نمی فهمیم!
 
حال این چه ربطی به نفس دارد؟ اصلا منظورم از نفس چیست؟
منظورم از نفس در اینحا، قدرت انتقال احساسات و آن حال معنوی است؛ که شاید بین مذهبی ها لغت رایجی باشد! احتمالا ریشه اش از همان نفس مسیحایی است که مرده را زنده میکند و وقتی به بقیه گفته میشود نفس دارند یعنی: سخنانشان این دل مرده را زنده میکنند! 
مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید/     که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید
از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش/            زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید
بعضی سخنرانان دل آدم را آتش میزنند، دل مرده را زنده میکنند، در نا امیدی، روزنه ی امیدی از نور نشان میدهند. و روضه ی این منبری صاحب نفس است که آن حال و هوا را به آدم منتقل میکند. و از بزرگی روح و نزدیکی و انسشان با خداست و مه مهارت و فن یادگرفتنی! و باید این افراد را شکار کرد و تا زنده اند از ایشان استفاده کرد، که در این روزگار و آخر الزمان کمیابند!«گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت»*
Ashoura

*این مصرع از غزل شماره 94 حافظ برداشتم.
 بعضی میگویند این غزل و به خصوص این دو بیت رو حافظ در مورد امام حسین (ع) و زینب کبری گفته:
رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس/    گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا/      سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت




نظرات() 

14 ویژگی مجلس امام حسین (ع)

جمعه 17 مهر 1394

نویسنده: رضا کدخدایی | طبقه بندی:امام حسین (ع)، معرفی، حدیث، 

بسم الله الرحمن الرحیم
مجل عزای امام حسین
شبیخ جعفر شوشتری در کتاب « الخصائص الحسینیه » مینویسد: مجلس سوگواری امام حسین ( علیه السلام ) همه ی ویژگی های مشاهد شریفه و بارگاه های پاک را داراست که آن ویژگی ها بنابر روایات، چهارده ویژگی است:
1. جایگاه درود فرستادن خداوند بر، برپادارندگان و سوگواران آن مجلس است.
2. جایگاه گردهمایی فرشتگان تقرب یافته است.
3. جایگاه دست یافتن به دعای پیامبر و جانشین آن بزرگوار علی و زهرا و حسن صلوات الله علیهم است.
4. جایگاه مورد توجه و رحمت آمیز حضرت سید الشهدا ( علیه السلام ) است.
5. جایگاه بیان سخنان و گفتار های آن حضرت، در میان سوگواران گردهم آمده است.
6.جایگاهی است که امام صادق ( علیه السلام ) بدان عشق میورزد.
7. محلسی است که در فرازمندی بسان عرفه است.
8. جایگاهی است که پاکی بسان مشعرالحرام است.
9. جایگاهی است که در قداست بِسان حطیم ( فاصله میان حجر الاسود و در کعبه ) است.
10. جایگاهی است که در عظمت و پاکی بِسان جایگاه طواف خانه ی خدا است. 
11. مجلسی است که در معنویت بِسان حرم امام حسین ( علیه السلام ) است.
12. جایگاهی است که فرونشاننده ی آتش های شعله ور دوزخ است.
13. مجلسی است که سرچشمه ی آب حیات در سرای بهشت است.
14.مجلسی که به مجالس پیوند میخورد که آغازش پیش از آفرینش و پایانش روز رستاخیز است!

کتاب سفینه الحسین،آثار و اسرار شگفت انگیز عاشورا و پاسخ به شبهات- نگارشِ صادق حسن زاده- چاپ اول سال 1392- صفحه 48

نظرات() 

ضَرَبَ ضَرَبَ ضَرَبَ

پنجشنبه 15 مرداد 1394

نویسنده: رضا کدخدایی | طبقه بندی:

بسم الله الرحمن الرحیم
روضه
یک طلبه بعد از چهار ماه که درس خوانده بود برگشت دهاتشون مادذبزرگش گیر داد که برا من روضه بخون،  این طلبه که بلد نبود روضه بخونه سعی کرد با بهونه آوردن از زیرش در بره،  که نمیدونم مجلس میخواد روضه، منبر میخواد و...  اینا وای هر کاری کرد؛ مادر بزرگش راضی نشد و گفت بایذ روضه بخونی برا من! طلبه جوون که دیگه دید چاره ای نداره قبول کرد و رفت روی صندلی ای که مادربزرگ به عنوان منبر براش آورده بود نشست و شروع کرد هر چی بلد بود گفتن یا خوندن. 

با لحن روضه شروع کرد به صرف صرف کردن فعل ها، تنها چیزی که بلد بود! 
ضَرَبَ ضَرَبَ ضَرَبَ قَتَلَ قَتَلَ قَتَلَ و...  

ببین خلوص دلشون چقدر بوده که میگن هردوشون با این روضه گریه اشون میگیره و شاید از برکت همین روضه بوده که نسل های بعدی این پسر همه مداح میشن! 

متاسفانه اسم این طلبه رو یادم نیست اگه کسی میدونه خوشحال میشم مطلع کنه، فکر کنم داستان معروفی باشه.

نظرات() 

← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :