تبلیغات
مسجد ما - مطالب ابر تایید صلاحیت ها
مسجد ما
لا حول و لا قوة الا بالله
بسم الله الرحمن الرحیم
وب نوشتی کوچک با نیتی بزرگ، خدمت به دین. امید است این مطالب قدمی کوچک باشد برای نیل به سوی آگاهی بیشتر و عمیق تر و جرقه ای
برای ذهن های آماده...

نگرانم...

جمعه 23 بهمن 1394

نویسنده: محمد مهدی قاسم زاده | طبقه بندی:سیاسی، 

بسم الله الرحمن الرحیم

متاسفانه باخبر شدیم که در مرحله آخر احراز صلاحیت ها، صلاحیت آیت الله سید عباس حسینی قائم مقامی رد شده است. بسیار جای تاسف است و نگرانی و به همین خاطر به ذکر چند نکته بسنده می کنم:
1-یکی از راه‌های احراز اجتهاد آزمون است و ما از راه‌های دیگر هم می‌توانیم به اجتهاد افراد برسیم. چنانچه در خبرگان موجود نیز همه آزمون نداده اند بلکه فقط بخشی از آنها از طریق آزمون احراز اجتهاد شده اند. از بعضی‌ها اصلا امتحان نگرفتند؛ از بعضی‌ها رساله خواستند یعنی یک مقاله فقهی از آن‌ها گرفتند ؛ بعضی‌ها هم بنا بر شهرت بوده است. ولی خوب است که این بزرگواران روش و  طریق خودشان را تببین بکنند که احساس استثناء پذیری و غیر قاعده مندی بوجود نیاید و معلوم باشد که مثلا چه کسانی را با این روش  و چه کسانی را با آن روش احراز صلاحیت شده اند.
2-رضایت مردم و برخورداری از مقبولیت عمومی نیاز إجرای احکام اسلامی و از جمله إعمال ولایت دینی و تحقق حکومت است و هرگونه إجبار و تحمیل به مردم نامشروع است اما در نظریۀ مقبولیت، صرف حقانیت احکام دینی برای اجرای آن در حق دیگران کافی است حتی اگر آنان به آن رضایت نداشته باشند و لذا اگر اجرای احکام و تشکیل حکومت بدون رأی و رضایت مردم امکان داشته باشد باید نسبت به آن اقدام نمود و نیازمند به تحقق مقبولیت نیست. ملاحظه می کنید که در این نظریه میان مرحله حقانیت با مرحله مشروعیت تفکیک وجود ندارد و حقانیت را همان مشروعیت دانسته و لذا به صرف حقانیتِ یک گزاره باید آنرا اجرا نمود مگر اینکه به دلیل مخالفت عمومی ، قدرت و توانایی بر اجرا سلب شود . در اینصورت است که نیاز به مقبولیت پیدا می کنیم . 
در واقع تفاوت نظریۀ ما که همان جوهر اصلی نظریه سیاسی امام است، با نظریه مقبولیت که برخی دیگر به آن اعتقاد دارند تفاوت میان نظریۀ " جمهوری اسلامی " با نظریۀ " حکومت اسلامی " است که اخیرا رهبری نیز به تفاوت آن دو اشاره کردند. 
3-از نظر مبانی دینی و فقهی میان " حق بودن " و " إثبات حق " یعنی همان حقانیت با " إعمال و إجرای حق " کاملا تفاوت وجود دارد و نباید میان آن دو خلط کرد و  این موضوعی است که متاسفانه مورد بی توجهی برخی از بزرگان ما نیز قرار گرفته است. یان مسأله تفکیک و دوگانگی میان "استقرار حق" با "إعمال حق" دقیقا تبیین نشده است. 
ولایت امیرالمومنین (ع) چه مردم می‌پذیرفتند و چه نمی‌پذرفتند حق بود و این یک امر ثابت در عالم واقع بود. 
حقیقتی است که هست ، گرچه در آن برهه مردم نپذیرفتند؛ بیست و پنج سال که حضرت امیر خانه نشین و گوشه عزلت بودند ولی حقانیت او مخدوش و باطل نشده بود فقط این حق به دلیل معصیت مردم و سرپیچی شان از حق ، معطل و اجرا ناشده باقی ماند. 
اما اقبال و عدم اقبال مردم کمترین تأثیری در حقیقت حقانیت آن حضرت نداشت.
این سخنان آیت الله قائم مقامی است البته چند هفته پیش. منظورم این است که ایشان به خاطر رد صلاحیت خودشان این حرفها را زده اند، حتی در مرحله اول صلاحیت ایشان تایید شد و این سخنان برای همان موقع است.
به هر حال من فقط می توانم بگویم نگرانم...
نگران از این حس بی اعتمادی که بعضی ها به بدنه جامعه دارند تزریق می کنند و نمی دانم عاقبت این گونه کارها چه خواهد شد فقط امیدوارم آن چیزی که فکر می کنم نشود امیدوارم...

نظرات() 

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : رضا کدخدایی

← لینکدونی

← طبقه بندی

← آرشیو

← لینکستان


← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :